آقای غائب علی بیوک بنیانگذار شرکت داداش برادر

آقای غائب علی بیوک بنیانگذار شرکت داداش برادر

 

dadash baradar

آقای غائب علی بیوک بنیانگذار شرکت داداش برادر در سال 1282 در شهرستان بیلوردی دیده به جهان گشود و در سن 7 سالگی به همراه خانواده به روسیه مهاجرت کردند.
ایشان در سال 1323 با کوله باری از تجربه در زمینه ساخت و تولید انواع شیرینی از روسیه
به ایران بازگشتند و در شهر تبریز در کارگاه شخصی خودشان واقع در خیابان خاقانی شروع به تولید دست ساز انواع تافی شیری که "ریس" نام داشت و همچنین آبنباتهای رنگی ، نوقا و کانفت و ... با مارک بن بن حقیقت نمودند .
نامبرده در سال 1341 شرکت بن بن حقیقت داداش و برادر را بصورت رسمی به ثبت رساندند
و با ایجاد کارخانه ای جدید در خیابان فردوسی و خرید و راه اندازی ماشین آلات پیشرفته از کشورهای آلمان
و انگلیس اقدام به افزایش ظرفیت تولیدی و محصولات جدید نمودند. ایشان با گسترش فعالیت خود، زمینه ساز تولید انواع شیرینی و شکلات در تبریز شدند و در سال 1367 دار فانی را وداع گفتند.

ﺳﯿﺪ ﺭﺿﺎ ﻣﻘﯿﻤﯽ ﺍﺻﻞ

mogimi2

نام آوران صنعت
ﺳﯿﺪ ﺭﺿﺎ ﻣﻘﯿﻤﯽ ﺍﺻﻞ ﻣﺘﻮﻟﺪ ۱۳۲۲ ﺩﺭ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﺻﻨﻌﺘﯽ ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺖ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺗﺤﺮﯾﻢ ﺷﺪﻩ، ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﯿﺸود . وی مدیرعامل کارخانجات تولیدی شرکت مهراصل است که شامل ۱۵ کارخانه می شود . ﭘﺪﺭﺵ ﺩﺭ ﺭﺍﻫﺴﺎﺯﯼ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ۵ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺳﯿﺪﺭﺿﺎ ، ﺑﻪ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺖ . ﺳﯿﺪﺭﺿﺎ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺧﻠﺒﺎﻧﯽ ﻋﻼﻗﻤﻨﺪ ﺷﺪ، ﺑﻪ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﭘﯿﻮﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻓﻮﻕ ﻟﯿﺴﺎﻧﺲ ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺭﺍﺩﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ . ﺍﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﯿﺮﻭﯼ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﺎﻻﻫﺎﯼ ﺗﻬﻮﯾﻪ ﻣﻄﺒﻮﻉ ﺭﻭﯼ ﺁﻭﺭﺩ . ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻣﻘﯿﻤﯽ ﺍﺻﻞ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻫﻮﺍﺳﺎﺯ، ﺑﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻟﻮﻟﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺴﯽ ﻭ ﻣﺤﺼﻮﻻﺕ ﻣﻌﺪﻧﯽ ﻫﻢ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ 2 هزار ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﻼﺷﻬﺎﯼ ﮐﺎﺭﺁﻓﺮﯾﻨﯽ ﻭﯼ، ﺷﻐﻞ ﻭ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﺩﺍئم ﺩﺍﺭﻧﺪ.
مهندس مقیمی مدیر عامل کارخانه مهر اصل، رمز موفقیت خود را تلاش خستگی ناپذیر در کنار داشتن یک حرفه و نیز عشق به کار و وطن و یادگیری و آموزش و بزرگترین مشکل نسل جدید را عدم داشتن پشتکار و فرار از سختی ها و فشارها می‌دانست در حالی که از دید او، فشارها لذت بخش و سازنده هستند و شخصیت انسان را کامل می کنند، نکته جالب توجه این است که تمام کارگران کارخانه مهراصل، مقیمی اصل را "بابا" صدا میکنند چنان مهر و محبتی در این کارخانه حاکم است که گویی کارگران در خانه خود کار می کنند.
وی ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺍﺧﯿﺮ ﻭﻗﺘﺶ ﺭا ﺻﺮﻑ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﺎﻻﻫﺎﯼ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺍﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﻬﺮﺳﺖ ﮐﺎﻻﻫﺎﯼ ﺗﺤﺮﯾﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﻫﻤﺖ ﻭﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺭﺩﯾﻒ ﺻﺎﺩﺭﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ است . ﻣﻬﻨﺪﺱ ﻣﻘﯿﻤﯽ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۸۹ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮐﺎﺭﺁﻓﺮﯾﻦ ﺑﺮﺗﺮ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺁﻥ، ﺧﺪﻣﺎﺗﺶ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻣﺴﺌﻮﻻﻥ ﮐﺸﻮﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . وی همچنین به عنوان کارآفرین برتر سال ۹۵ انتخاب شد .
کارآفرینی از کودکی در ذاتش بود . از زمان کودکی که با فروش شربت و خوراکی به امرار معاش خانواده در فقدان پدر مشغول بود تا استخدام در بخش رادار نیروی هوایی و اعزام به انگلیس و بازگشت به ایران به عنوان یکی از اولین متخصصان رادار در ایران . از رویاهای کودکی وی این بود که یخ بهداشتی تولید کند بخاطر همین در کالج انگلیس صنعت تبخیر و تبرید را آموخت و در کنار تخصص رادار، در کارگاه کوچکی به خدمات تعمیر یخچال و کولر و بعدا تولید و مونتاژ آن پرداخت و در نهایت با مشارکت فرزندان و همسر و نوه های خود به کارخانه داری رسید.
کارخانجات تولیدی شرکت مهراصل یکی از کارخانجات فعال در صنعت تهویه مطبوع کشور است و ۵۷ سال است که در حوزه تاسیسات سرمایشی، برودتی و تولید انواع تجهیزات تهویه مطبوع فعال است. این شرکت متشکل از ۱۵ کارخانه است که به صورت مستقیم برای ۱۲۸۶ نفر و به طور غیر مستقیم برای ۴۷۰۰ الی ۴۸۰۰ نفر شغل ایجاد کرده است . این شرکت کلیه تجهیزات مربوط به تجهیزات تهویه و تبرید را تولید کرده، و برخی از آن را به بازار داخل اختصاص داده و بخشی از آن را صادر می کند.
سیدرضا مقیمی اصل، پیشکسوت صنعتگر، کارآفرین نمونه و خیر تبریزی، در سن ۷۵ سالگی در کارخانه خود و در حین حضور در واحد تولیدی به علت حادثه ی انفجار مخزن جان خود را از دست داد. روحش شاد و یادش گرامی
گفتنی است در مراسم تجلیل از پیشکسوتان نیم قرن اخیرصنعت از طرف انجمن مدیران صنایع استان از ایشان تجلیل ویژه ای بعمل آمد

زنده یاد حاج جواد آقا برق لامع

barg 1

نام آور دیگری از صنعت

شرح حالی باختصار از زنده یاد حاج جواد آقا برق لامع
مجالی فراهم گشته است و می خواهیم از شخصی صحبت کنیم که شخصیت دینی - اجتماعی اش سایه گستر شخصّیت تجاری و اقتصادی آن زنده یاد بوده و هست. محبوبیت اجتماعی و شهره به نیکو کاری و مهرورزی آن راد مرد بی تردید در گستره ی برند خودساخته اش تاثیر به سزایی داشت. می توان سالشمار زندگی آن خلد آشیان را باختصار چنین نگاشت.
نام: جواد
نام پدر: محمد
نام مادر: خانم
نام خانوادگی: برق لامع نو
تاریخ تولد: سوم قوس 1294 هجری شمسی1
محل تولد: تبریز محله ی لیلاوا
تاریخ فوت: 10/6/1382 تبریز
و...
امّا 88 سال حیات و حدیث زندگی فردی چون زنده یاد حاج جواد آقا برق لامع با فرازها و فرودها، آغازها و فرجام ها، و... بی تردید به آن خُردی نخواهد بود که در قاموس کلمات و عبارات و سطور و صفحات و مجال هایی با این تنگنا بگنجد.
مرحوم حاج محمد آقا ابوی زنده یاد حاج جواد آقا در سال 1307 جهت دریافت شناسنامه به اداره ی سجلّ احوال مراجعه و در میان نام های خانوادگی شهرت برق لامع را انتخاب می کند، مأمور سجلّ احوال می گوید؛ قبل از شما این سجلّ برای فرد دیگری صادر شده است. حاج محمد آقا می گویند؛ خُب می شود کلمه ای اضافه و سجلّ، دیگری صادر کرد، مأمور می گوید؛ بله مثلا می شود در آخر کلمه ی نو اضافه کرد. آن مرحوم می پسندد و از آن رو برای ایشان سجّل برق لامع نو ارایه می شود. اماّ بر اساس مستندات باقی مانده از معاملات و مکاتبات مرحوم حاج جواد آقا، سال های متمادی حوله ی تولیدی ایشان مشتهر به حوله ی جواد بوده است تا اندک اندک استفاده از نام خانوادگی مندرج در شناسنامه در فرهنگ عمومی کشور در بین متدّینین و سنتی های جامعه ی آن روز معمول و مرسوم می شود.
حاج آقا در اوان کودکی هنگامی که 10 ساله بوده است به اقتضای معیشت آن زمان تبریز بنا به صلاحدید پدرش در کاخانه ی قالیبافی مرحوم اردبیلی لر واقع در خیابان فردوسی مشغول قالیبافی می شود اما با دارا بودن هوش و ذکاوتی سرشار در اندک مدتی به استاد کاری می رسد و به همراه برادر کوچکتر از خودش مرحوم آقا نقی و دو شاگرد دیگر به اداره ی یک دستگاه دار قالی می پردازد. امّا تنگنای کارخانه ی قالیبافی نمی تواند روح تعالی خواه وی را رام سازد، سرانجام از قالیبافی روی برتافته و به پارچه بافی روی می آورد. قطعآ اشتغال اقوام ایشان در صنعت پارچه و ابریشم و کلاغه ای بافی در ترغیب علایق وی بی تاثیر نبوده است. از این رو در 16 سالگی با سفارش یک دستگاه چوبی پارچه بافی به یک نجّار استاد کار به مبلغ 15 تومان در زیر زمین خانه ی مسکونی شان واقع در لیلاوا جنب مسجد گؤل باشی به صنعت پارچه بافی روی می آورد. امّا طیران آمال این نوجوان خستگی ناپذیر و کوشا ورای پارچه بافی در پهنه هایی بکر پر می گشاید. در آن سال ها متاعی بنام حوله از کشور ژاپن وارد می شد. طرح های زیبا و ضخامت نم گیر آن متاع هوش و فکر وی را مشغول می سازد و سرانجام بنا به توصیه ای چلّه ای بر بالای دستگاه پارچه بافی اضافه کرده و برای اولین بار سرنوشت تولید حوله در کشور را رقم می زند. سختی های ابتدای کار از زبان خود آن مرحوم شنیدنی است. این شرح مفصلا در نوشتاری مو به مو ثبت شده است. بعد از اولین تولید حوله، تاریخ سال تولید (1310 شمسی) را بر سر در کارگاه خویش درج می کند.
هنوز نشانی از برق لامع در کار نیست. حوله ی تولیدی وی با نام خودش (جواد) عرضه می شود حتی بعدها نیز وقتی محصولات وی به تهران ارسال می شود با نام حوله ی جواد به فروش می رسد. بر روی مهر کارگاه نیز جواد 1310 حکاکی شده است. شرح حدیث فایق آمدن آن مرحوم با یاری برادرانش بر دشواری های تولید حوله در این مجال نمی گنجد.

barg 2
مرحوم حاج جواد آقا برق لامع در 16 سالگی نخستین حوله ی بافت کشور را در تبریز تقدیم جامعه ی صنعت نساّجی ایران می کند و قریب به نیم قرن در اعتلای صنعت حوله بافی چنان می کوشد که در دهه ی آخر فعالیت های شبانه روزی، کارخانه ی حوله بافی برق لامع این برند پر افتخارایرانی موفق می شود بخشی از بازار های اروپا به ویژه انگلستان و آلمان و امریکا و اتحاد جماهیر شوروی و... را به تسخیر خود در آورد و در سال 1354 موفق به کسب گواهی برترین کیفیت از بالاترین مؤسسه ی تأیید کیفیت و استاندارد امریکا می شود.

درست در آستانه ی مراحل اجرایی فاز جدید و وسیع کارخانه برق لامع در زمینی به مساحت 55 هزار متر مربع که در محدوده ی میدان بسیج کنونی ابتیاع و دیوارکشی نیز شده بود، انقلاب اسلامی به پیروزی می رسد و علیرغم اینکه در بین تجّار و صاحبان سرمایه ی کشور هیچ کارخانه دار و بازرگانی در مقیاس مرحوم حاج جواد آقا برق لامع فراتر از پرداخت وجوهات در یاری و تقویت حوزه های علمیّه تبریز، قم، مشهد، نجف اشرف و سایر بلاد نکوشیده بود. باری در قبال تقدیر از آنهمه مردانگی ها و فتوت و یاری رسانی هایش، طی حکمی ابتدا 50 در صد اموال وی مصادره، سپس صد در صد کارخانه از طریق بنیاد مستضعفان به تصرّف در می آید. بدین طریق طرح توسعه ی کارخانه ی برق لامع عقیم می ماند. اقدامی که طرح جامع آن توسط متخصصین صنایع نسّاجی سویس در عالی ترین وجه طراّحی و ارایه شده بود و تمهیدات خرید 300 دستگاه مدرن فول اتوماتیک از کشور سوئیس در شرف انجام بود.
این طرح توسعه در صورت اجرایی گشتن به تعداد 1000 نفر نیروی انسانی نیازمند بود و طبعا صاحبان صنایع و اقتصاد مستحضرند که از قَِبَل چنین طرح عظیمی چه تعداد افرادی در بیرون از کارخانه می توانستند به تأمین معاش آبرومندانه ای دست یازند.
کارخانه ی برق لامع بخشی از فعالیت های آن زنده یاد را تشکیل می داد، حدیث مزرعه ی فراخ و کم نظیر گؤی امند (کبود گنبد) در حوالی آذرشهر به مساحت 315 هکتار با 500 هزار اصله درخت تبریزی و هزاران اصله درخت میوه و مزارع یونجه با بذر رنجر امریکایی و محصولات دیگر زراعی باغی و دامی به همراه 1500 رأس گوسفند، با چاه هایی عمیق و نیمه عمیق و سرسبزی و آبادانی فرح انگیزش پس از مصادره به ورطه ی زوال غلطید. مزرعه ای که عطر حضور علاّمه طباطبائی ها و شهید قاضی ها و علاّمه جعفری ها و دیگر بزرگان دین و روحانیت را در قاموس خویش به یادگار داشت.
فعالیت های فرهنگی آن زنده یاد از میان نامه های علمای عصر به ایشان بارز و مشهود است. از مرمت حجره های طلاّب مدرسه ی طالبیه و دیگر مدارس تبریز و سایر نقاط گرفته تا تهیّه ی کتب طلاّب علوم دینی و نشر و پخش کتب حوزوی حتی ابتیاع عبا و قبای طلّاب و وعّاظ و ساخت مساجد و شرکت در مرمت هر مسجدی و... زبانزد است. توجه ویژه ی آن مرحوم به رخت و لباس کودکان بی بضاعت در آستانه ی عید نوروز و تهیه ی نوشت افزار و ملزومات دانش آموزی برای بسیاری از روستاها و در میان اقشار بی بضاعت در آستانه ی مهرماه و... گوشه ای از دغدغه های فرهنگی آن زنده یاد به شمار می رفت و مهمتر از همه عضویت این مرد فاضل و وارسته در هیئت امنای کتابخانه ملّی تبریز و مشارکت همه جانبه ی ایشان در ابتدای تاسیس مکتبه ی امیرالمؤمنین در نجف اشرف که توسط شادروان علاّمه امینی صاحب تفسیر عظیم الغدیر تاسیس شده بود و یکی از بزرگترین کتابخانه های جهان تشیّع به شمار می رود و هزاران گام های خرد و کلان در راستای اعتلای فرهنگ دینی و اجتماعی، بخشی از فعالیت های آن مرد خستگی ناپذیر به شمار می آید.
ساخت مساجد راه آهن تبریز، دانشگاه تبریز، زندان تبریز، مسجد جلفا، مسجد گلین قیه، مسجد گؤی اُمند (کبود گنبد) آذرشهر و... یادگارهایی است که از آن بزرگمرد در جای جای آذربایجان برجای مانده است.
سرانجام در شهریور ماه سال 1382 در سنّ 88 سالگی دار فانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت . روحش شاد یادش گرامی

barg-33w

حاج ماشاءالله چنگیزی مهربانی

شرح حال مختصری از زنده یاد حاج ماشاءالله چنگیزی مهربانی حاج ماشاء الله چنگیزی مهربانی که متولد و بزرگ شده مهربان در استان آذربایجانشرقی بودند ، علاوه بر آنکه از بانیان صنعت آردسازی در کشور بودند ، بعنوان یک خیر نیک اندیش و نیکنام در کارهای عام المنفعه همیشه پیشقدم بودند.ایشان جزء افرادی هستند که اقدام به تاسیس کارخانه آردسازی بدون مشارکت دولتی در استان آذربایجانشرقی نمودند و در حال حاضر کارخانه ماکارونی با برند مک ، کارخانه آردسازی به همراه سیلوی مجهز در شهرستان شبستر و کارخانه های آردسازی در شهرستانهای کرج و مراغه با اشتغالزایی بالا جز فعالیتهای ایشان و فرزندان وی در زمینه اقتصادی است . ماشاالله چنگیزی با توجه به اینکه در کودکی و نوجوانی با زحمت و مشقت و با درآمد کارگری بزرگ شده ،پس از دستیابی به این چنین موفقیتهایی هیچ گاه از توجه به قشر کم درآمد غافل نشده و در هرحال از آنان دلجویی و دستگیری می کرد . همچنین ایشان با توجه به ارزشی که برای زادگاهش مهربان قائل بود ، در زمانی که اکثر خانواده ها فاقد حمام در منازل بود ،ایشان در معیت و با همراهی برادر بزرگوارشانحاج عیسی چنگیزی که چند سال پیش ایشان نیز بدرود حیات گفت،با احداث گرمابه خدمت شایانی به منطقه نمودند و هیچ وقت درآمد ناشی از این گرمابه را به خود اختصاص نداد، بلکه درآمد حاصل از آنرا برای خود گرمابه و تامین هزینه متصدیان آن صرف نمودند . به سرپا نگهداشتن آن برای رفاه ، آسایش و بهداشت خانواده همت می نمودند و حتی مخارج تعمیرات و در مواقع ضرورت هزینه های بازسازی آنرا نیز پرداخت نموده و به آن عشق می ورزیدند و اهالی شهر با کمترین هزینه از امکانات گرمابه عمومی مهربان که در زمان و نوع خود کم نظیر و فوق العاده بود استفاده می کردند در ایام عید نوروز ، این خیر نیک اندیش نسبت به تامین مایحتاج و نیازهای ضروری خانواده های نیازمند در زادگاه خود که بخاطر سالها سکونت در آن آشنائی کامل به وضعیت مالی خانواده ها در شهر مهربان داشت اقدام می نمود و پس از راه اندازی کارخانه ماکارونی مک در اصفهان در چندین نوبت محصولات این واحد تولیدی را در بین اهالی شهر مهربان توزیع نموده بودند و حتی تاکید داشتند که این محصولات در روزهای سه شنبه که بخاطر بازار هفتگی مهربان ، مراجعات زیادی به شهر از شهرها و روستاهای اطراف و دیگر شهرستانها صورت می گیرد توزیع شود و خانواده های بیشتری از احسان این خیر نیک اندیش بهره مند گردند. در جریان احداث دبیرستان شبانه روزی محمد مردانی آذری در شهر مهربان توسط خیرین مدرسه ساز برادران مردانی آذری ، حاج ماشاء الله چنگیزی با توجه به ضرورت پیش آمده در خصوص تامین زمین مورد نیاز این مدرسه شبانه روزی همت نموده و نام خود را در این کار خیر و باقی الصالحات ثبت نموده بود. حاج ماشاء الله چنگیزی در سالهای اخیر بسیار علاقمند به انجام یک کار عام المنفعه در زادگاه خود شهر مهربان بود که متاسفانه بیماری طولانی مدت ایشان ، این فرصت را از ایشان سلب نموده بود و در نهایت در 6 بهمن 97 دعوت حق را لبیک گفت و به دیار باقی شتافت. روحش شاد و یادش گرامی.

حاج رسول خوییلر

خوئيان از ديرباز در اقتصاد آذربايجان و مركز آن تبريز نقش مؤثر و بارزي داشته‌اند. كه شايد در اين ميان حاج مرتضي خان خويي از بقيه شناخته شده‌تر باشد. آنچه كه در ذيل مي خوانيد معرفي و آشنايي با يكي ديگر از اشخاص و خانواده‌هاي خويي تأثير گذار در اقتصاد آذربايجان است. خانواده‌اي كه به عنوان بنيانگذاران كارخانه‌هاي كبريت سازي در سطح كشور شناخته مي شوند. روزنامه حقيقت نيز در شماره 66 ( 4 ثور 1301 ) درباره اين اتفاق ميمون چنين مطلبي آورده است: